^Do góry
Get Adobe Flash player

Artykuły pisane przez Rodziców

A.Więcław     

 Około 80% dzieci ma wady postawy. Rodzice muszą być świadomi, że jeśli dziecko ma wady postawy, to nie miną one wraz z rozwojem dziecka. Z wad postawy nie „wyrasta się”, mogą one jedynie pogłębiać się i dziecko w dorosłe życie wejdzie z ułomnościami, które mogą mu utrudniać normalne funkcjonowanie, ale także będą miały wpływ na jego zdrowie i sprawność.

       PRAWIDŁOWA POSTAWA CIAŁA to swobodny układ ciała w pozycji stojącej wyprostowanej, który jest znamienny dla jednostkowej cechy człowieka.

Kręgosłup w naturalny sposób wygina się łukowato, na przemian do przodu i do tyłu, tworząc 4 naturalne krzywizny:

·         Szyjna – wygięcia do przodu (lordoza szyjna)

·         Piersiowa – wygięcia do tyłu (kifoza piersiowa)

·         Lędźwiowa – wygięcia do przodu (lordoza lędźwiowa)

·         Krzyżowa – do tyłu (kifoza krzyżowa).

 

Naturalne krzywizny kręgosłupa ułatwiają człowiekowi utrzymanie równowagi przy pionowej postawia ciała oraz spełniają funkcję amortyzatorów podczas chodzenia, biegania i skakania oraz podnoszenia ciężkich przedmiotów.

Każde odchylenie od normy w kształcie kręgosłupa pociąga za sobą zmianę postawy ciała. Mówi się wówczas o zaburzeniach, postawie wadliwej lub wadach postawy. Zachwianie tej równowagi jest początkiem łańcucha zmian prowadzącym do choroby zwyrodnieniowej oraz wad postawy.

Opisując prawidłową postawę, możemy wskazać na pewne cechy, które przyjmuje się za charakterystyczne dla tej postawy, a są to:

·         głowa ustawiona wprost nad klatką piersiową, biodrami i stopami,

·         barki na jednej wysokości, niewysunięte do przodu,

·         łopatki przylegające do klatki piersiowej,

·         dobrze wysklepiona klatka piersiowa i płaski brzuch,

·         na plecach łagodnie zarysowane naturalne krzywizny kręgosłupa,

·         ręce i nogi prawidłowo ukształtowane,

·         rzepki zwrócone do przodu,

·         stopy wysklepione.

 

Odchylenie od ogólnie przyjętych cech prawidłowej postawy określamy jako POSTAWĘ WADLIWĄ lub NIEPRAWIDŁOWĄ.

Cechy nieprawidłowej postawy to:

·         głowa wysunięta do przodu lub pochylona w bok,

·         klatka piersiowa płaska, zapadnięta lub zniekształcona, barki wysunięte do przodu,

·         brzuch wypukły, wysunięty do przodu, obwisły,

·         plecy zgarbione, zaokrąglone,

·         krzywizny kręgosłupa nadmiernie pogłębione w płaszczyźnie strzałkowej,

·         nieprawidłowe wysklepienie stóp.

 

Jak zapobiegać wadom postawy?

Większość dzieci przychodzi na świat ze zdrowym kręgosłupem, nogami i stopami.

Co zrobić, by zachowały prawidłową postawę?

ü  więcej ruchu i zdrowy styl życia

Jeżeli chcemy, by nasze dzieci miały piękną sylwetkę, nie garbiły się i były zdrowe, musimy postawić na profilaktykę !!! Aby do minimum ograniczyć możliwość wystąpienia wad postawy, musimy stymulować dziecko do prawidłowych zachowań.

·         Należy stworzyć dziecku odpowiednie warunki odpoczynku i snu w wygodnym, ale i zdrowym łóżku.

·         Dziecko powinno mieć własne łóżko, dość twardy, nieuginający się materac i małą poduszeczkę.

·         Należy zadbać o dobrą postawę, podczas gdy dziecko siedzi przy stole lub biurku. Blat stołu powinien być kwadratowy lub prostokątny, a nie zaokrąglony. Dziecko musi być wyprostowane, a jego tułów oddalony od brzegu biurka 3-5 cm, głowa nieznacznie pochylona (najlepsza odległość oczu od blatu to 30-35 cm). Nogi powinny całymi stopami dotykać podłogi. Przedramiona mają leżeć na blacie, ale łokcie powinny nieco wystawać poza jego brzeg. Zeszyt lub kartka ma leżeć na wprost klatki piersiowej, a jeśli dziecko pracuje przed komputerem, monitor powinien być ustawiony na wprost twarzy, a nie z boku. Światło powinno padać na biurko z lewej strony. Wysokość krzesełka powinna odpowiadać długości podudzi, a oparcie podpierać odcinek lędźwiowo-piersiowy kręgosłupa. Dobre biurko i krzesło powinny rosnąć wraz z dzieckiem. Najlepiej więc kupić takie meble, które mają możliwość regulowania wysokości.

·         Trzeba zadbać o to, żeby dziecko dużo chodziło i biegało (po naturalnym nierównym terenie – łące, poszyciu leśnym, plaży), by pływało, grało w piłkę, jeździło na rowerze – krótko mówiąc: zażywało ruchu, a nie tkwiło godzinami przed telewizorem czy komputerem. Należy likwidować złe nawyki u dziecka: siedzenie z podwiniętą nogą, w tzw. siadzie „W”, z nogą założoną na nogę; noszenie plecaka na jednym ramieniu.

·         Podczas codziennych czynności dziecka trzeba korygować jego sylwetkę, aby wyrobiło sobie nawyk przyjmowania prawidłowej postawy ciała – głowa uniesiona wysoko, ściągnięte łopatki, wciągnięty brzuch, napięte pośladki.

·         Bardzo ważne jest właściwe ubieranie dziecka. Zbyt ciasne ubranie oraz źle wyprofilowane lub za małe buty ograniczają swobodę ruchów i sprzyjają powstawaniu wad postawy. Nie należy kupować dziecku obuwia z tzw. Wkładką ortopedyczną. O tym, czy jest ona w ogóle potrzebna Twojemu dziecku, może decydować jedynie ortopeda, czy specjalista rehabilitacji. Należy zadbać o odpowiednie odżywianie i niedopuszczanie do powstania nadwagi, gdyż jest to dodatkowe obciążenie dla kręgosłupa.

 

 

 

Nieprawidłowa pozycja – siad „W” z podudziami skierowanymi na zewnątrz, a kolanami do środka (pupa pomiędzy piętami)

 

 

 

POZYCJE PRAWIDŁOWE I WADLIWE

 

Rodzaje wad postawy oraz wad kończyn dolnych

Wady postawy i budowy ciała to: wady kręgosłupa, klatki piersiowej, kończyn i stóp.

Wśród wad kręgosłupa wyróżnia się:

 

 

·         Plecy okrągłe (hiperkifoza piersiowa) – Wada ta charakteryzuje się pogłębieniem fizjologicznej kifozy piersiowej (uwypuklenie kręgosłupa w odcinku piersiowym), co przejawia się nadmiernym zaokrągleniem górnej części pleców. Hiperkifozie często towarzyszy garbienie się, wysunięcie głowy i barków ku przodowi oraz spłaszczona i zapadnięta klatka piersiowa.

·         Plecy wklęsłe (hiperlordoza) - Jest to wada polegająca na pogłębieniu fizjologicznej lordozy lędźwiowej (uwypuklenie odcinka lędźwiowego kręgosłupa ku przodowi). Sylwetka dziecka widziana z boku charakteryzuje się nadmiernym uwypukleniem brzucha i pośladków oraz zbyt mocnym wygięciem dolnego odcinka kręgosłupa ku przodowi.

·         Plecy okrągło-wklęsłe - Wada polegająca na pogłębieniu zarówno kifozy piersiowej, jak i lordozy lędźwiowej. W sylwetce dziecka obserwuje się nadmierne zaokrąglenie pleców w odcinku piersiowym oraz zwiększone przodowygięcie kręgosłupa w odcinku lędźwiowym. Wadzie towarzyszy wysunięcie głowy i barków w przód, nadmierne uwypuklenie brzucha i pośladków.

·         Plecy płaskie - Wada kręgosłupa charakteryzująca się spłyceniem lub zniesieniem krzywizn fizjologicznych (kifoza i lordoza są spłaszczone). U dziecka obserwujemy zmniejszenie prawidłowego wygięcia odcinka piersiowego kręgosłupa w tył i/lub lędźwiowego w przód. Łopatki często odstają od linii pleców. Wada ta zmniejsza odporność kręgosłupa na obciążenia, upośledza jego funkcję amortyzacyjną i zwiększa ryzyko powstania skoliozy.

·         Skolioza - Najpoważniejsza z wad postawy, zmienia ustawienie kręgosłupa we wszystkich trzech płaszczyznach. Duże skoliozy mogą zaburzać funkcjonowanie narządów wewnętrznych. Dla skoliozy najbardziej charakterystyczne jest wygięcie boczne kręgosłupa oraz garb żebrowy (wyniosłość na plecach po stronie wypukłości łuku). Skoliozie towarzyszy często asymetria ustawienia barków i łopatek oraz miednicy.

Zniekształcenia klatki piersiowej zalicza się do wad wrodzonych.

 

Najczęściej występujące zniekształcenia patologiczne klatki piersiowej to:

a- klatka piersiowa kurza

b- klatka piersiowa lejkowata (szewska)

 

 

 

 

Wśród wad kończyn dolnych wyróżniamy:

 

Wady kolan:

ü  kolana szpotawe

ü  kolana koślawe

 

 

 

 

 

Zniekształcenia stopy: a-stopa końska, b- stopa piętowa, c-stopa szpotawa, d-stopa płaska,  e- stopa płasko-koślawa,f- stopa wydrążona

 

 

 

Wyjaśnienie skrótów:


PW (pw) – pozycja wyjściowa

P – prawa

L – lewa

RR – ręka

NN – noga

PRR – prawa ręka

LRR – lewa ręka

PNN – prawa noga

LNN – lewa noga

T -  tułów

mm – mięśnie

ćw – ćwiczenie


 

ZESTAW KOREKCYJNY NR  1

                Zestaw zawiera ćwiczenia korekcyjne stosowane przy bocznych skrzywieniach kręgosłupa (skoliozach), plecach okrągłych, plecach wklęsłych, plecach płaskich, plecach okrągło-wklęsłych i wadach klatki piersiowej (klatka piersiowa szewska i klatka piersiowa kurza).

 

1. PW. Postawa zasadnicza, RR wzdłuż T.

    Ruch – głęboki wdech nosem z równoczesnym uniesieniem RR w górę i wspięciem na palce. Powolny wydech przez usta z opuszczeniem RR w dół i opadem na stopy.

    *skoliozy * plecy okrągłe* plecy wklęsłe * plecy płaskie * plecy okrągło- wklęsłe. 

2. PW. Siad skrzyżny, RR oparte na kolanach, T w lekkim skłonie.

    Ruch – wdech z jednoczesnym wznosem RR przodem w górę i wyprostem T, wydech z opuszczeniem RR do pw.

    *wady kręgosłupa (j.w) * wady klatki piersiowej.

3. PW. Siad klęczny przy drabince (lub np. niskim stoliku), przodem do niej.

    Ruch – przejście do klęku z chwytem za szczebel i rytmiczne pogłębienie opadu T w przód.

    * plecy okrągłe * plecy okrągło-wklęsłe * skoliozy.

4. PW. Leżenie tyłem, stopy ustalone.

    Ruch – wymachy RR przodem w tył z obciążeniem ( woreczki, lub ciężarki 1 kg)  i powrót do pw.

    * plecy okrągłe* skoliozy * wady klatki piersiowej.

    * do ćwiczenia można dołączyć oddychanie tj. wdech – 1 faza ćw, wydech – 2 faza ćw.

    Przy klatce piersiowej szewskiej kładziony jest akcent na wdech piersiowym torem oddechowym, przy klatce piersiowej kurzej, akcent na fazę wydechu przeponowym torem oddechowym.

 5. PW. Leżenie przodem, RR wzdłuż T, w dłoni woreczek (lub mała maskotka).

    Ruch – przeniesienie RR do przodu w górę i przekładanie woreczka z dłoni do dłoni nie  dotykając podłoża.

    * plecy okrągłe * plecy płaskie * wady klatki piersiowej.

6. PW. Leżenie przodem, dłonie splecione na karku.

    Ruch – uniesienie T nieco powyżej poziomu, wytrzymanie.

    * plecy okrągłe * plecy płaskie * plecy okrągło-wklęsłe * skoliozy.

7. PW. Klęk podparty.

    Ruch – wyprost PNN w tył – wytrzymanie i zmiana NN (LNN).

    * plecy wklęsłe.

8. PW. Klęk podparty.

    Ruch – jw. z równoczesnym ugięciem RR  i zbliżeniem czoła do podłogi.

    * oddziaływanie jw.

9.PW. Siad płaski, RR oparte na biodrach lub podłodze.

     Ruch – „wyciąganie” się w górę bez odrywania bioder od podłoża.

     * skoliozy * wady klatki piersiowej * plecy okrągłe * plecy okrągło-wklęsłe.

     * można dołączyć oddychanie ( wdech-podczas „wyciągania się”).

10.PW. Siad klęczny, RR wzdłuż tułowia.

     Ruch – przejście do opadu z przysunięciem RR do bioder i wyciągnięciem szyi.

     * skoliozy * plecy okrągłe * plecy okrągło-wklęsłe.

11.PW. Siad skrzyżny, na dłoni piórko lub inny lekki przybór.

     Ruch – wdech i długi wydech w kierunku piórka. 

     * wady klatki piersiowej * skoliozy * plecy wklęsłe * plecy okrągłe * plecy okrągło-

        wklęsłe.

12. PW. Stanie swobodne, woreczek na głowie.

     Ruch – marsz z wypychaniem woreczka w górę i zachowaniem prawidłowej postawy ciała.

     * czynne wydłużenie osi długiej kręgosłupa, zachowanie prawidłowej (wyprostowanej) postawy ciała.

* skoliozy

13. PW. Leżenie przodem, RR wyprostowane z przodu, szeroki chwyt laski gimnastycznej.

   Ruch – unoszenie RR w górę z jednoczesnym wznosem T i głowy – wytrzymanie.

* skoliozy

   Odmiana:

1)      RR skurcz, laska pod brodą.  2) RR skurcz, laska na łopatki.

 

ZESTAW KOREKCYJNY NR 2    

 W zestawie przedstawione są przykładowe ćwiczenia z gimnastyki korekcyjnej stosowane przy wadach kończyn dolnych ( stopy płaskie, stopy płasko-koślawe oraz szpotawość kolan ).

 

1. PW. Siad na krześle, na podłodze porozrzucane woreczki (lub inne drobne przedmioty, jak: kulki, klocki, kredki, szmatki itp.)

    Ruch – chwytanie palcami stóp leżące woreczki i wrzucanie do stojącego obok  pojemnika.

   * stopy płaskie * stopy płasko-koślawe.

   * ćwiczyć należy boso, ćw. wykonywać ok.10 razy, ćw. wykonujemy P i LNN.

2. PW. Siad na krześle, na podłodze woreczek.

    Ruch – chwycić palcami stóp woreczek i położyć go na kolanie nogi przeciwnej.

   * stopy płaskie i płasko-koślawe.

3. PW. Siad płaski podparty.

    Ruch – wykonać stopami wszystkie możliwe ruchy w stawie skokowym z uwzględnieniem ruchów palców ( rozstawienie i ściąganie palców ).

   * stopy płaskie i płasko-koślawe.

4. PW. Stanie przy parapecie (chwyt dłońmi)

    Ruch – wspięcie na palce i powrót do pw.

   * stopa płasko-koślawa.

   * ćw. wykonać ok. 15 – 20 razy, zachowując poprawną, skorygowaną postawę ciała.

5. PW. Siad prosty, NN proste, kostki złączone.

    Ruch – unoszenie NN w górę z maksymalnym wyprostem w stawie kolanowym- wytrzymać.

         *  szpotawość kolan.

      6. PW. Siad prosty rozkroczny.

          Ruch – naprzemienne ruchy zginania i prostowania w stawie skokowym.

* podczas ćw.musi być maksymalny wyprost kończyn dolnych w stawach kolanowych.

7. PW. Siad prosty, PNN ugięta w stawie kolanowym i przyciągnięta do klatki piersiowej, LNN wyprostowana w kolanie leży na podłożu.

         Ruch – zmiana NN leżącej na podłożu przez szybki wyprost NN ugiętej w kolanie („wyrzucenie”  NN do przodu)

        * szpotawość kolan.

        * uwagi jw.

     8. PW. Siad na krześle, RR trzymają krawędź krzesła, plecy proste.

         Ruch – unieść jak najwyżej pięty w górę i wolnymi kroczkami „ spacerować’’ do przodu do momentu, aż stopy prawie płasko dotkną podłogi. Następnie powrót stóp do pw.

        * stopy płaskie i płasko-koślawe różnego stopnia, szpotawość kolan.

     9. PW. Leżenie tyłem.

         Ruch – unoszenie NN do góry i odwracanie stopy w taki sposób, żeby można było zobaczyć jej podeszwową część („lusterko”).

        * ćw. w przypadku stóp płaskich i płasko-koślawych, koślawość kolan.

    10.PW. Leżenie tyłem, RR w bok.

         Ruch – uniesienie NN w górę, rozchylenie kolan na boki, zbliżenie stóp do siebie i „ bicie brawa stopami”.

        *wskazania jw.

    11. PW. Siad podparty, NN wyprostowane, między stopami piłka.

          Ruch – uginanie NN w stawach biodrowych i kolanowych.

         * podczas ćw, piłkę obejmują wszystkie palce stóp.

    12.PW. Siad podparty, stopy oparte o laskę (kij od szczotki lub mopa).

         Ruch – toczenie laski stopami.

        * wskazania jw.

        * laska przesuwana jest stopami do przodu i z powrotem; następnie samymi palcami.

    13.PW.Siad płaski, w dłoniach pionowo trzymana laska.

         Ruch – ugiąć NN w kolanach, stopy do siebie, laska między stopami, „ maszerować” stopami po lasce do góry.

        * wskazania jw.

 

        Nie wystarczy przyjąć do wiadomości, że dziecko ma wadę postawy, nie wystarczy też wiedza o tym, jaka jest to wada i jakie ćwiczenia należy stosować. Nie można poprzestać też na zajęciach gimnastyki korekcyjnej. Tam dziecko zapoznaje się z ćwiczeniami i uczy się jak je prawidłowo wykonywać. Ale, aby wadę skorygować, trzeba ćwiczyć i to najlepiej codziennie. Cały ciężar odpowiedzialności za swoją postawę spoczywa więc na dziecku, bo przecież nikt za nie tych ćwiczeń nie wykona, ale również na rodzicach, którzy muszą mu pomóc, mobilizować i przekonywać do systematyczności i wytrwałości w walce o zdrowe i piękne ciało. Wady postawy, która powstawała przez kilka lat, nie da się poprawić w ciągu kilku tygodni czy nawet miesięcy. Przyswojenie nawyków higieny pracy i czynnego wypoczynku, konieczność intensywnej pracy nad samym sobą stanowią dla dziecka, a często i dla całej rodziny, trwały dorobek nie tylko o charakterze zdrowotnym, lecz i wychowawczym.

 

Dziecko, u którego została stwierdzona wada postawy, powinno być pod stałą opieką lekarza ortopedy lub specjalisty rehabilitacji (Poradnia Chirurgii Urazowo – Ortopedycznej lub Poradnia Rehabilitacyjna lub Poradnia Wad Postawy).

Copyright © 2013. Publiczne Przedszkole w Goszczanowie Rights Reserved.